Bocianowi już dziękujemy.

Bocianowi już dziękujemy.
Jak rozmawiać z dorastającymi dziećmi o seksualności i miłości?
Autor Ewa Lubianiec

Książka jest rozprowadzana przez Fundację Pomóż Dorosnąć w ramach zbiórki publicznej zarejestrowanej w Urzędzie Miasta i Gminy Piaseczno. Można ją zakupić w siedzibie Fundacji. Cena książki 20 zł. Dochód ze zbiórki publicznej w całości zostanie przekazany na fundusz stypendialny dla dzieci i młodzieży wychowujących się
w trudnych warunkach rodzinnych i bytowych.
Poza tym książka jest do nabycia w bardzo wielu księgarniach wysyłkowych (internetowych) oraz w Księgarni „Bzyk” – róg ul. Chyliczkowskiej i Warszawskiej,
w Piasecznie.

Od wydawcy:

Bocianowi już dziękujemy… Może udać się na emeryturę. Od dzisiaj my, rodzice, będziemy szczerze rozmawiać z naszymi dziećmi o miłości i seksualności po to, by wspomóc je w drodze do udanego małżeństwa i szczęśliwego życia rodzinnego. A jak to zrobić i o czym mają być te rozmowy, podpowie nam autorka – Ewa Lubianiec, doświadczony psycholog i pedagog, która od kilkudziesięciu lat pracuje
z dziećmi i młodzieżą, pomagając im mądrze dorastać, założycielka Fundacji Pomóż Dorosnąć. Naprawdę warto sięgnąć po ten poradnik! To bardzo praktyczna pomoc dla każdego rodzica!

Pracownia Artystyczna Alegoria to niezwykłe miejsce…

Cichy zakątek w Piasecznie, przy ul. Niecałej 21. Zanurzając się w twórczej aktywności, którą dyktuje nam nasza własna kreatywność, można zapomnieć o troskach i codziennej gonitwie, czyli prawdziwie odpocząć. Pani Ewa Kaczanowska, która stworzyła to miejsce, osoba niezwykle ciepła i serdeczna,z dużą życzliwością wspomaga działania Fundacji Pomóż Dorosnąć. Poprowadziła w ramach programu „Mój dobry czas”, jaki realizujemy dla dzieci i rodziców, warsztaty ceramiczne. W sobotę, 26.11.2011 r., spotkaliśmy się z Panią Ewą w Alegorii na zajęciach zamykających cykl warsztatów. Dla wszystkich uczestników był to prawdziwie „Dobry Czas”. Było zarówno wspólne tworzenie wdzięcznych motywów dekoracyjnych, jak i mały poczęstunek, który dzieci przygotowały dla rodziców. Całe spotkanie w atmosferze artystycznej zabawy, dało i dzieciom i rodzicom, a także osobom prowadzącym zajęcia jedno pogodne wrażenie: „Dobrze i miło jest pobyć razem i wspólnie bawić się twórczością”.

Zachęcamy do odwiedzenia pracowni Alegoria. Oferta różnych form zajęć dla dzieci i dorosłych, a także możliwość zakupu pięknych artykułów dekoracyjnych jest bogata.

Kontakt:

Pracownia Artystyczna Alegoria

ul. Niecała 21
05-500 Piaseczno

tel. kom.: (+48) 785 560 785
e-mail: ewa@art-alegoria.pl

www.art-alegoria.pl

„Mój dobry czas” – program profilaktyczno – edukacyjny dla dzieci i rodziców

„Mój dobry czas”
program profilaktyczno – edukacyjny dla dzieci i rodziców
czas trwania 3 miesiąca
19.09.2011 – 19.12.2011.
Program  „Mój dobry czas” jest dofinansowany przez Burmistrza  Miasta i Gminy Piaseczno.

Fundacja Pomóż Dorosnąć proponuje rodzicom i dzieciom borykającym się z różnorodnymi trudnościami wychowawczymi, edukacyjnymi, rozwojowymi, a także bytowo – rodzinnymi program zajęć, który ma na celu poprawę kondycji wychowawczej coraz bardziej zmęczonych i wyczerpanych bezradnością rodziców oraz  wzrost dojrzałości dzieci w obszarze emocjonalnym, społecznym
i edukacyjnym. Program trwa 3 miesiące i jest na tyle intensywny, że pozwala uzyskać wyraźne pozytywne zmiany w postawach dzieci i rodziców.

„Mój dobry czas” adresowany jest do dzieci w wieku 7-12 lat  dotkniętych trudnościami szkolnymi (problemy w nauce, wolne tempo pracy, dysleksja rozwojowa inne trudności), problemami społecznymi, emocjonalnymi, edukacyjnymi w wyniku różnorodnych problemów życiowych
i rodzinnych.

Program adresowany jest również do rodziców tych dzieci, a także do innych rodziców chcących pogłębić swoją wiedzę i warsztat z zakresu umiejętności wychowawczych skoncentrowanych na korekcji zachowań niewłaściwych, w tym agresji, przemocy, izolacji, wycofywania się dziecka z kontaktu, niskiej motywacji edukacyjnej.

Na realizację programu składają się zajęcia:

  • psychoedukacyjne dla dzieci ( dwie grupy wiekowe 7-9 lat i 10-12 lat)
  • trening twórczego działania dla dzieci ( dwie grupy wiekowe 7-9 lat i 10-12 lat)
  • warsztaty umiejętności wychowawczych dla rodziców
  • indywidualne porady  psychologiczno – pedagogiczne dla rodziców
  • wycieczki edukacyjne dla dzieci i rodziców

 

Zajęcia dla dzieci są planowane w dwóch grupach wiekowych – 7-9 lat i 10-12 lat. Częstotliwość zajęć w każdej grupie  – 2 razy w tygodniu po dwie godziny ( 90 minut), przez okres 3 miesięcy + trzy wycieczki edukacyjne do miejsc służących stymulacji poznawczej i motywacyjnej w obszarze edukacji i odkrywania swoich zainteresowań oraz poprawy relacji rodzice – dzieci. Częstotliwość zajęć dla rodziców  – warsztaty umiejętności wychowawczych , 1 raz w tygodniu po 2 godz. Łącznie 12 spotkań oraz możliwość indywidualnych konsultacji psychologiczno – pedagogicznych dla rodziców ( 4 godziny konsultacji tygodniowo)

Program przewiduje udział 12 – 14 dzieci w wieku 7-9 lat oraz 12-14 dzieci w wieku 10-12 lat oraz co najmniej 12 rodziców.

Wszystkie zajęcia prowadzą pedagodzy, psycholodzy, terapeuci działający we współpracy z Fundacją Pomóż Dorosnąć.

Plan zajęć:

 

Zajęcia dla dzieci:

Pierwsze zajęcia 19.09.2011

Poniedziałki – zajęcia psychoedukacyjne

Grupa 7-9 lat godz. 16.30 – 18.00

Grupa 10-12 lat godz. 18.00- 19.30

Czwartki –  trening twórczego działania

Grupa 7-9 lat godz. 16.30 – 18.00

Grupa 10-12 lat godz. 18.00- 19.30

Cel zajęć psychoedukacyjnych –  wzrost motywacji dzieci do nauki, wzrost  samooceny, rozpoznanie swoich mocnych stron, zainteresowań, rozwinięcie umiejętności społecznych w zakresie samodzielności, komunikacji, rozwiązywania konfliktów, właściwych sposobów rozładowywania emocji, obniżenie poziomu agresji,  poprawa funkcjonowania dzieci w rodzinie, w szkole, w środowisku rówieśniczym

Cel treningu twórczego działania – odkrywanie swoich mocnych stron, talentów, umiejętności, zainteresowań, odprężenie, relaksacja, odciążenie emocjonalne, doświadczenie sukcesu, zadowolenia  z siebie, rozwinięcie umiejętności tworzenia w grupie, czerpania radości wspólnej twórczości, rozwijanie umiejętności współpracy w grupie

Warsztaty umiejętności wychowawczych dla rodziców 

Poniedziałki – godz. 18 – 19.30   Pierwsze zajęcia 19.09.2011

Warsztaty te są kierowane do wszystkich rodziców odczuwających potrzebę „usprawnienia”  swojej kondycji rodzicielskiej w obszarze zaradności i skuteczności działań wychowawczych wobec własnych dzieci, ale też adresowane są do rodziców szczególnie  potrzebujących wzmocnienia i wsparcia. Dla tych rodziców szczególnie cennym uzupełnieniem warsztatów będą indywidualne konsultacje psychologiczno – pedagogiczne

* Zakładane cele wobec rodziców  –  dostrzeżenie nieprawidłowości w dotychczas prezentowanych postawach wychowawczych wobec dzieci, pogłębienie wglądu w mechanizmy własnych zachowań, zdobycie wiedzy i umiejętności służących właściwemu wychowaniu dzieci, ze szczególnym uwzględnieniem umiejętności korekcji niewłaściwych zachowań, zwłaszcza agresji, przemocy, izolacji, wycofywania się z kontaktu, obojętności na działania rodzica, wzrost umiejętności  w zakresie motywowania dzieci do rozwijania swoich zainteresowań i osiągania sukcesów edukacyjnych.

Konsultacje indywidualne dla rodziców mają na celu głębsze rozeznanie problemów odczuwanych przez rodziców, w  uzasadnionych przypadkach podniesienie gotowości rodziców do podjęcia terapii i działania w kierunku zmiany dotychczasowego stylu życia oraz gotowości do szukania pomocy w instytucjach powołanych do wspierania dziecka i rodziny.  Każdego tygodnia dyżur konsultacyjny będzie obejmował 4 godziny

Poniedziałki 16.00 -18.00

Wtorki 16.00-18.00

Wycieczki edukacyjne dla dzieci i rodziców – sa to trzy wycieczki wstępnie zaplanowane na soboty 24.09.2011, 22.10.2011 oraz 26.11.2011. Przewidywany czas trwania wycieczek godz. 10-16. Planujemy wyjście do teatru, do pracowni ceramiki i na „spotkanie dobrych manier” oraz jeśli będzie to możliwe ( ze względów czasowych i logistycznych) do Centrum Nauki Kopernik. Wycieczki będą połączone z warsztatami dla rodziców i dzieci ( realizowanymi wspólnie). Ten punkt programu jest szczególnie ważny dla pomyślnej realizacji całości zajęć.

Program zakończymy wspólnym spotkaniem uczestników ( rodziców i dzieci) oraz osób prowadzących 19 grudnia 2011. Będzie to spotkanie w duchu zarówno programu „Mój dobry czas”, jak i w nastroju świątecznym.  

Miejsce prowadzenia zajęć: świetlica w Gimnazjum nr 2 , Aleja Kalin 30, Piaseczno (dzieci proszone są o obuwie na zmianę)

Dofinansowanie programu przez Burmistrza Miasta i Gminy Piaseczno oraz wkład finansowy Fundacji nie są w stanie pokryć wszystkich kosztów związanych z realizacją programu.  Z tego względu rodzice zgłaszający udział swój i swoich dzieci w zajęciach będą proszeni o wpłacenie na rzecz Fundacji Pomóż Dorosnąć wpłaty miesięcznej wysokości od 50 do 150 zł., w zależności od możliwości finansowych rodziny. W sytuacji jednak, gdy rodzina nie będzie w stanie dokonać tej wpłaty, rodzic i dziecko będą mogli oczywiście uczestniczyć w zajęciach.   

 Zapisy :

Telefonicznie ; Ewa Lubianiec, Fundacja Pomóż Dorosnąć

tel. 504269258

E-mailem: ewa.lubianiec@wp.pl lub fundacja@fundacja-pomoz-dorosnac.azurewebsites.net

Prosimy o zgłoszenia do 16 września 2011 podając imię i nazwisko dziecka, wiek, klasę oraz krótką charakterystykę dziecka i ewentualnie sytuacji rodzinnej, rozwojowej, którą należałoby wziąć pod uwagę podczas realizacji zajęć z dzieckiem.

NAJKORZYSTNIEJSZYM DLA DZIECKA I RODZICA BĘDZIE JEŚLI ZARÓWNO DZIECKO JAK I RODZIC WEZMĄ UDZIAŁ W PROGRAMIE. Jeśli jednak z różnych przyczyn nie jest to możliwe można na zajęcia zapisać tylko dziecko.

Obóz starszy brat, starsza siostra 2011 – relacja

Obóz „Starszy brat, starsza siostra” 2011 r. został realizowany jako zadanie publiczne „Wypoczynek dzieci i mlodzieży” i był dofinansowany przez BURMISTRZA MIASTA I GMINY PIASECZNO

Obóz „Starszy brat, starsza siostra” odbył się w roku 2011 na Kaszubach. Mimo nienajlepszej pogody w całej Polsce, w miejscu, gdzie byliśmy – w Szarlocie koło Kościerzyny, słońce świeciło często, deszcz padał tylko czasami, a nastroje dzieci uczestniczących w tegorocznym obozie były pogodne i wspaniałe niezależnie od pogody. Szarlota to mała wieś leżąca 4 km od Kościerzyny. Można by rzec w sercu Kaszub. „Szarlota” jest pięknie położony nad niewielkim jeziorem Osuszyno. Niedaleko stąd zarówno do Szymbarku jak i do Wdzydz Kiszewskich. Tegoroczny obóz był bardzo intensywny pod względem poznawczym i kulturowym. Dzieci i młodzież poznały naprawdę piękny i bardzo ciekawy zakątek Polski, gdzie poczucie tożsamości kulturowej, tradycji , odmienności języka jest bardzo silna. Kaszubi to Polacy, ale od setek lat bardzo chroniący odrębności swojej tradycji, kultury i języka. Odwiedziliśmy dwa znane na Kaszubach miejsca, gdzie można poznać historię, kulturę, i tradycję kaszubskiej ziemi i Kaszubów. Było to CENTRUM EDUKACJI I PROMOCJI REGIONU W SZYMBARKU i Skansen we Wdzydzach Kiszewskich. Są to chyba najciekawsze i najatrakcyjniejsze na Kaszubach miejsca opowiadające o tej ziemi i o ludziach ją zamieszkujących. Historia Kaszubów to historia ludzi bardzo przywiązanych do Polski, swojej ojczyzny, ale też przywiązanych do swojej tradycji, kultury i języka, nieco odmiennego od języka polskiego. Kaszubi to ludzie pracowici, pobożni, wytrwali, konsekwentni i wielcy patrioci. Józef Wybicki, twórca Hymnu Polskiego był Kaszubem. Pomimo, że Kaszubi są dziś bardzo rozproszeni po świecie, kultywują swoją tradycję, używają języka kaszubskiego, pamiętają, że są Polakami. Szymbark, gdzie byliśmy, to miejsce na wiele godzin zwiedzania i przeżywania historii Kaszub w kontekście historii Polski. Choć niektóre treści przekazywane nam przez panią przewodnik były bardzo trudne, np. związane z losem Polaków zesłanych na Syberię, z partyzantką podczas II wojny światowej, nasze dzieci wytrwale słuchały i uczestniczyły w trasie zwiedzania. Dla wielu z nas wyjątkowym przeżyciem była symulacja nalotu bombowego, który przeżyliśmy siedząc w bunkrze partyzanckim, a także wizyta w domu stojącym na dachu. Dom ten symbolizuje dzisiejszy świat, w którym „wiele spraw jest postawionych na głowie”, w którym panuje często chaos i świat wywraca się jakby do góry nogami. Dzięki życzliwości proboszcza Parafii w Szymbarku nasz ksiądz Jarek Januszewski mógł odprawić Mszę św. w zabytkowym kościółku, który jest jednym z najbardziej niezwykłych miejsc na terenie CENTRUM EDUKACJI I PROMOCJI REGIONU W SZYMBARKU. Kościółek jest jakby skarbnicą gromadzącą niezwykłe pamiątki z całego świata, od wielu ludzi związanych z historią Polski i Kaszub. W Skansenie we Wdzydzach Kiszewskich wyjątkowo ciekawym miejscem dla naszych dzieci była szkoła kaszubska, gdzie odbyliśmy niecodzienną lekcję  języka kaszubskiego i zwyczajów obowiązujących dawniej w szkołach. Dużo opowieści oraz demonstracji „na żywo” dotyczyło dyscypliny ?. Była to baaaardzo wesoła lekcja. Ogromną atrakcją były też gry i zabawy kaszubskie, zwłaszcza chodzenie na szczudłach.

Ośrodek „Szarlota” pod wieloma względami przewyższał wszystkie dotychczasowe miejsca, gdzie odbywały się nasze obozy. Mieszkaliśmy w 3-4 osobowych domkach z łazienkami i malutkim aneksem kuchennym. Stołowano nas w pięknej stołówce. śniadania i kolacje były w postaci szwedzkiego stołu i naprawdę każdy znalazł na nim to co lubi. Doskonałe też były warunki do naszych spotkań i zajęć. Chyba najbardziej podobało nam się pod wiatą grillową. Była to duża, przestronna sala, bardzo ciepła w swoim wystroju, cała w drewnie. Dla nas oczywiście najważniejsze były las , jezioro, przestrzeń do zajęć. Wszystkie te miejsca spełniały nasze oczekiwania i potrzeby. Było odpowiednio dużo boisk sportowych, sprzętu wodnego, terenów rekreacyjnych, a nawet było mini Zoo.

Tegoroczny obóz „Starszy brat, starsza siostra” pozwolił zarówno dzieciom jak i młodzieży, starszym braciom i siostrom, na przeżycie wielu pięknych, dobrych chwil. Nauczeni wcześniejszym doświadczeniem, wieczory zorganizowaliśmy tak, aby starsi bracia i siostry, mieli czas na spokojne towarzyszenie dzieciom przed zaśnięciem. Wieczorne czytanie bajek, opowiadań, legend czy powieści było zatem miłą, ciepłą chwilą na zakończenie dnia. W tym roku stworzyliśmy też po raz pierwszy dla uczestników obozu w wieku 12-14 lat grupę młodzieżową. Nie towarzyszyli im już „starsi bracia i siostry” , choć wielu „młodzieżowców” żałowało, że tak nie jest ?. Ale niestety, starsi towarzysze, których było z nami w tym roku 15 byli zarezerwowani dla dzieci młodszych. Młodzież większość czasu spędzała razem z pozostałymi dziećmi, mieszkała również z nimi i ich „starszymi braćmi i siostrami” w domkach, miała jedynie każdego dnia 2-3 godziny zajęć zaplanowanych wyłącznie dla nich. Zajęcia te najogólniej można by nazwać spotkaniami psychoedukacyjnymi, z elementami profilaktyki i socjoterapii. Przebiegały one z wykorzystaniem różnych form refleksyjnego przyglądania się swoim relacjom z ludźmi, samemu sobie, wyborom dokonywanym w młodziutkim życiu, ich konsekwencjom. Niecodzienną formą rozważania różnych aspektów młodzieńczego życia, fascynacji, buntów, poszukiwań, były medytacje prowadzone według książki ” Medytacje dla młodzieży” K.W.Vopla. Wieczorną historią, w która zasłuchiwała się młodzież był „Oskar i pani Róża”. Zanim jednak dzieci rozeszły się do swoich domków ze starszymi braćmi i siostrami na wieczorne „bajkowanie”, a grupa młodzieżowa na kolejne spotkanie z Oskarem i Panią Różą, wszyscy spotykaliśmy się na „wieczorowisku po kaszubsku” – tak nazwaliśmy nasze wspólne wieczory. Na obozach są to najważniejsze chwile. Ważne jest oczywiście wszystko co się dzieje w ciągu dnia, ale wieczory służą wyciszonemu, skupionemu, modlitewnemu przemyśleniu naszych przeżyć, tego co w dziecięcych główkach się w ciągu dnia pojawi. Nie wymagamy, aby wszyscy byli w równym stopniu aktywni podczas naszych wieczornych spotkań, ale prosimy wszystkich, aby byli obecni. Każdego roku zadziwia nas jak dzieci pięknie się modlą za swoich cichych przyjaciół, jak pamiętają w modlitwie o swoich bliskich, z jaką refleksją komentują myśli, które każdego wieczoru losujemy jako tematy do wieczornych rozważań. Na tegorocznym obozie mieliśmy wyjątkowo bogatą oprawę muzyczną wieczorów i mszy świętych. Było wśród nas kilku gitarzystów i doskonała perkusistka  Agata Walkowicz, która skutecznie zaraziła pasją do bębnienia wiele dzieci. W tym miejscu należy podziękować naszym muzykantom. Dzięki nim oprawa mszy świętych i codziennych wieczornych spotkań była piękniejsza niż na wszystkich dotychczasowych obozach.

Bardzo szczególną tradycją naszych obozów jest SKLEPIK SERDECZNIKOWY. Serdeczniki – małe czerwone serduszka, to nasza obozowa moneta. Symbolizuje ona nic innego jak serdeczność, wzajemną dobroć i może być przez dzieci wymieniana na słodycze lub losy na loterii, czyli coś co dostarcza im smakołyków, zabawy, radości. Serdeczniki dzieci otrzymują każdego dnia. Jest to swoista „nagroda” za to na ile dzieci starały się prezentować swoim zachowaniem i postawą cechy, które danego dnia są przez nas szczególnie „trenowane”. Cechy te to np. wytrwałość w pokonywaniu trudności, pracowitość, aktywność poznawcza, aktywność twórcza, pomysłowość, umiejętność współpracy, życzliwość, kultura słowa ( miłe, pozytywne zwracanie się do siebie). Wcale nie jest łatwo zasłużyć swoim zachowaniem na 5 serdeczników. Taka jest maksymalna nagroda możliwa do uzyskania za jeden dzień. Ale większość dzieci tak bardzo się stara, że niemal codziennie otrzymują właśnie 5 serduszek ?. Niektórzy błyskawicznie wymieniają je w sklepiku na słodycze, a niektórzy niecierpliwie wyczekują zabawowej loterii. Dzień, w którym na naszych obozach jest loteria, to jeden z najzabawniejszych dni. Zabawne jest zwłaszcza to, że każdy dostaje to co los przyniesie, czyli np. chłopcom zdarza się wylosować różowe spinki do włosów, a dziewczynkom piłkę do nogi. Oczywiście kolejnym emocjonującym przeżyciem jest „handel wymienny”. Chłopcy dążą do tego, aby piłka trafiła do chłopaków, a spinki do dziewczynek:).

Zabawa zabawą, ale wszystko to co wiąże się z serdecznikami ma w swoich założeniach wychowawcze kształtowanie charakterów naszych dzieci. Motto naszego serdecznikowego sklepiku brzmi „Warto starać się być dobrym”.

Dzieci, które jeżdżą z nami od lat na obozy „Starszy brat, starsza siostra” wiedzą, jak szczególnym wieczorem jest wieczór pożegnalny. Dzieci, które były po raz pierwszy, odczuły zapewne ze wzruszeniem powagę tego wieczoru. Każdy z nas jest podczas całego obozu, a w sposób wyjątkowy podczas tego wieczoru kimś szczególnym, bez kogo nasz obóz nie byłby taki sam. Każdy bowiem ma na naszych obozach swoje szczególne miejsce, uczymy się od siebie nawzajem bardzo wielu bezcennych umiejętności, można by rzec obdarowujemy siebie nawzajem niekiedy zaskakującymi darami. Na co dzień może nie zdajemy sobie z tego sprawy, że cierpliwość i wyrozumiałość 13 letniego chłopaka, który potrafi zgodnie mieszkać przez cały obóz z 10-latkiem i wspierać nieporadne dziecko w prozaicznych, aczkolwiek niełatwych codziennych sytuacjach, jest właśnie takim darem. W takich sytuacjach kształtuje się nasz charakter, nasza osobowość, tworzymy siebie jako człowieka wrażliwego na innych, potrafiącego zapomnieć o sobie i pochylić się nad drugim, który nas potrzebuje. Równie cennym darem jest to, że się do siebie uśmiechamy, że potrafimy wyciągnąć rękę na zgodę, że potrafimy przeprosić, wysłuchać, powiedzieć prawdę, rezygnując z kłamstwa czy też po prostu pośmiać się razem. Na naszych obozach każdy wieczór służy refleksji o tym jak żyć dobrze, jak żyć w przyjaźni z Panem Bogiem i z ludźmi. Ostatni wieczór jest podziękowaniem każdemu uczestnikowi obozu za dobro, które z siebie dał innym. Ważnym momentem jest ujawnienie cichych przyjaciół. Ta szczególna „zabawa” toczy się przez cały obóz. Każdy z nas ma za zadanie być cichym, „anonimowym” przyjacielem dla osoby, którą wylosował pierwszego wieczoru. CICHY PRZYJACEL to ktoś kto o nas pamięta, modli się za nas, pomaga, wspiera, dobrze nam życzy, ale robi to w sposób niewidoczny lub taki, że nie domyślamy się kto nim jest. Ostatniego wieczoru cisi przyjaciele się ujawniają. JEST TO BARDZO PIĘKNA CHWILA. Zwykle wiąże się to z podarowaniem osobie, dla której byliśmy „cichym” jakiegoś drobiazgu na pamiątkę. „Zabawa” w cichego przyjaciela uczy nas wszystkich wrażliwości na drugiego człowieka, nie zawsze dobrze nam znanego, bez względu na jego wiek i to czy go lubimy. Trzeba podkreślić, że najmłodsze dzieci przepięknie potrafią uczestniczyć w tej zabawie. Ostatni wieczór to również ostatnia wspólna Msza św. Ksiądz Jarek, który mimo licznych zajęć i obowiązków od lat towarzyszy nam na obozach, odprawił w sobotni wieczór piękną, poruszającą dziecięce serduszka Mszę świętą. Dzieci ślicznie podziękowały księdzu Jarkowi :)

Nasz tegoroczny obóz trwał 9 dni. Zakończył się w takim momencie, że wielu z nas łza zakręciła się oku, że musimy się rozstać. To był dla nas naprawdę piękny, serdeczny, pełen wzajemnej dobroci czas.

Wyniki zbiórki publicznej na rzecz Fundacji Pomóż Dorosnąć

Fundacja Pomóż Dorosnąć, KRS 0000203456, z siedzibą przy Aleja Kalin 30, 05-500 Piaseczno, przeprowadziła w maju i czerwcu 2011 r. trzy zbiórki publiczne:

Dnia 29. 05.2011 r. podczas Dnia Ziemi – Pikniku Rodzinnego w Piasecznie, – sprzedaż cegiełek wartościowych, kiermasz charytatywny, zbiórkę do puszek. Zbiórkę przeprowadzono na podstawie zezwolenia Burmistrza Miasta i Gminy Piaseczno z dn. 24.05.2011 r. ( nr 28/2011). Zebrano kwotę wysokości 781,22 zł.

Dnia 09.06. 2011 r. na terenie Przedszkola nr 1 w Piasecznie, ul. Kauna 4 oraz 17. 06. 2011 r. na terenie Przedszkola Niepublicznego ABC, ul. Waniliowa 2 w Piasecznie – sprzedaż cegiełek wartościowych, kiermasz charytatywny. Zbiórkę przeprowadzono na podstawie zezwolenia Burmistrza Miasta i Gminy Piaseczno z dn. 06.06.2011 r. ( nr 34/2011). Zebrano kwotę 1190 zł.

Fundacja nie poniosła kosztów przy realizacji zbiórki publicznej. Dochód ze zbiórki został przekazany na finansowanie potrzeb edukacyjnych i stypendia dla podopiecznych Fundacji Pomóż Dorosnąć